இப்படியும் ஒரு பயணம்


யாழ்ப்பாணத்தை விட்டு போயே ஆகவேண்டும் என்பதை சுப்பிரமணியத்தின் குடுப்பம் கடைசிநேரத்தில் தான் முடிவெடுத்துக்கொள்கிறது.
“மரகதம், நிறைய சாமான் சக்கெட்டேல்லாம் கொண்டு போகேலாதாம், சுமந்திரனாக்கள் சொன்னவங்கள் இதுதான் கடைசிநாளோ தெரியேல்லையாம் மிச்சமிருக்கிற ஆக்களைக்கொண்டு போய்ச்சேக்கிறதே கஷ்ரமாம், ஒரு உடுப்புபாக்கும், ரெண்டு மூண்டு சட்டிபானையும், மீனாண்டையும், மதன்டையும் புத்தகத்தையும், டொக்கீமண்ட் பாக்கையும் மட்டும் எடுத்து வச்சாப்போதும், என்ன நான் சொல்லுரது விளங்குது தானே?” Continue reading

இருவரும் என் மாணவரே!


இருவரும் என் மாணவரே—————————–

“கோசலை மைந்தா ராமா விடியல் தோன்றித்துலங்குதே எழுந்தருள் உத்தம ஹரியே நடந்திடும் நல்லகாரியம்———————“

என்று காதிற்குள் புகந்த அந்த மென்மையான ஒலி சுப்பிரமணியத்தை கண் விழிக்கச் செய்தது. அவர் மெதுவாகத்தலையைத் திருப்பி கடிகாரத்தைப் பார்த்தார் அது மணி 6 ஜக்காட்டியது. வழமையாக சுப்பிரமணியம் தான் எல்லோருக்கும் முன் எழுந்து வானொலியில் செய்திகளை அலரவிடுவது வழக்கம் ஆனால் இப்போஅவரின் மகள் சஞ்சீவி விடுமுறையில் வந்திருந்ததால், இது அவள் ஆடசிக்காலம். அவள் விருப்பத்துக்குத்தான எல்லாமே நடைபெறும்.
Continue reading